هوالمحبوب

**************************************************************

 

غربت آلــوده ام امّا وطني مانده هنــــــوز       از تو اي يوســف من پيرهني مانده هنوز

 

توبه را مي شكنم هرشب و پروايم نيست        تاكه در زلف تو چين وشكني مانده هنوز

 

پرده از رخ مفكن اي مه خورشیــــد لقاء      كـه در این شبـزدگان ما و منی مانده هنوز

 

گيرم از كنج قفس رخصت پــرواز دهـنـد        مرغك دلـشــده آيا چمني مانــــده هنـــوز؟

 

نفس بـاد خـزان است و به هــم مي شكند      هر كجا قــامت سـرو و سمني مانـده هنـوز

 

دوش در خواب عـــــدم يار نشانـــم پرسيد       ننگ من باد چو ديدم كفنــي مانــده هنوز

 

شب گذر كرد و كسي عقده هــومن نگشود       دل قوي كن كه شــراب كهني مانده هنوز

 

                                                                         هومن شهرستاني